Een van mijn favoriete Amerikaanse uitspraken is ‘getting shit done’. Het heeft een soort schop-jezelf-onder-de-kont-mentaliteit die af en toe nodig is. Want laten we eerlijk zijn: schrijven doe je niet altijd even geïnspireerd of enthousiast. Voor alle keren dat je dansend door de pagina’s heen gaat, zijn er twee keren dat je met moeite een woord per uur op papier zet. Toch krijgen genoeg schrijvers die shit voor elkaar, zelfs als hun omstandigheden niet ideaal zijn, en kunnen ze succesvol schrijven. Wat is hun geheim?

Een Big Hairy Audacious Goal in je achterhoofd hebben

Het woord BHAG kwam ik voor het eerst op mijn werk tegen. Het staat voor Big Hairy Audacious Goal, ofwel het Grote Gedurfde Dappere Doel. Wat wil je nu écht bereiken, waar wil je over 10 tot 30 jaar staan? Het gaat om een doel dat te gek lijkt om waar te zijn, maar wat met inspanning en enthousiasme wel te bereiken is – dus geen compleet onmogelijk doel. En het moet iets zijn dat je uitdaagt en inspireert.

SpaceX (de club van Elon Musk van Tesla) heeft bijvoorbeeld als BHAG om mensen op Mars te zetten om daar de planeet te ontdekken en te koloniseren. Daarvoor proberen ze nu bijvoorbeeld om reizen naar de ruimte goedkoper te maken door herbruikbare raketten te ontwikkelen.

Als schrijver zet je geen mensen op Mars, maar dat betekent niet dat je geen BHAG kunt hebben. Sommige BHAG’s lijken onbereikbaar, maar blijken dat niet te zijn: denk aan Ik wil met mijn boeken de Amerikaanse markt veroveren (Thomas Olde Heuvelt) of Ik wil op de New York Times bestsellerlijst staan (Marieke Nijkamp). Wat is jouw BHAG?

Je doel bepalen

Toen ik 10 was, besloot ik dat ik schrijver wilde worden. En als je het heel erg nauw zou bekijken, ben ik dat ook geworden: ik schrijf, en mijn werk komt in bladen en wint prijzen (naja, in elk geval eentje). Maar ik denk dat dat niet helemaal is wat mijn 10-jarige zelf voor ogen had bij “schrijver zijn”.

In mijn kinderlijke ideaalbeeld zat ik elke dag achter de typemachine (hé, het was de jaren tachtig!) met een kop thee en hoefde ik naast schrijven nooit iets anders te doen. Mijn eigenlijke doel was dus: mijn brood kunnen verdienen met schrijven.

Om je ideaal te kunnen bereiken, moet je doelen stellen. Ik hoor het mensen vaak genoeg zeggen – zeg het zelf regelmatig. Een doel stellen is niet zomaar een flauwekul-ding dat mensen zeggen als ze vinden dat je de weg kwijt bent. Sterker, het helpt je om zelf gericht keuzes te maken en te weten wat je moet doen en laten om te komen waar je wilt zijn.

Stap voor stap naar je doel werken

Een doel op zich lijkt onbereikbaar, tenzij je het praktisch gaat bekijken. Ik houd van praktisch. Dus vraag ik me af: wat zou ik moeten doen en laten om mijn brood te kunnen verdienen met schrijven?

  • Ik zou boeken moeten verkopen. Veel boeken.
  • Dat betekent in elk geval dat ik boeken moet hebben om te verkopen. Eigenlijk meerdere boeken. (Check. Voor de uitgevers die meelezen.)
  • Dat betekent dat ik regelmatig zou moeten schrijven.
  • Dus moet ik tijd opzij zetten om te schrijven. Met regelmaat. Een routine opbouwen en me daaraan houden.
  • Maar ik moet ook mensen hebben die die boeken willen kopen. Dus een publiek dat mijn boeken graag leest.
  • Dat betekent dat ik moet zorgen dat a) mijn boeken steengoed zijn en b) mensen mijn naam leren kennen.
  • Dus a) ik moet ervoor zorgen dat ik goed kan schrijven. Bijvoorbeeld door een schrijfcursus te volgen en mijn werk kritisch te laten lezen door proeflezers. Daarvoor kan ik me bijvoorbeeld aansluiten bij een groep schrijvers. (Check.)
  • En b) als ik wil dat mensen mijn naam leren kennen, kan ik bijvoorbeeld korte verhalen insturen naar tijdschriften om te laten publiceren. (Check.)
  • Of meedoen aan wedstrijden. (En winnen. Check. 😉 )
  • En bijvoorbeeld een website maken waar mensen mijn werk kunnen vinden. (Check.)
  • En een nieuwsbrief instellen zodat mensen nieuws en andere leuke dingen zoals voorpublicaties van me kunnen krijgen. (Check.)

Zo kom je gauw aan een lijst met kleinere doelen die je jezelf kunt stellen om dat grote doel te bereiken. En elk klein doel dat je behaalt, is weer een succes op zich. Let op: het blijft belangrijk om een scheiding te maken tussen hoofddoelen en subdoelen. Een website in stand houden en updaten is bijvoorbeeld leuk, maar als je daar zoveel tijd in steekt dat je straks geen boek hebt geschreven dat mensen kunnen lezen, is het tijdverspilling. Succesvol schrijven betekent keuzes maken.

Succesvol schrijven = vastberaden door blijven gaan

Stephen King schreef Carrie toen hij met vrouw en kind in een trailer woonde en overdag de hele dag in een fabriek geestdodend werk deed. Het boek was zijn doorbraak – niet zijn beste boek, maar wel de aanleiding tot zijn heel indrukwekkende carrière.

Wat ik me altijd heb afgevraagd is: hoe kreeg King het voor elkaar om in die omstandigheden een boek te schrijven? Ik zet mezelf in zijn schoenen en zie mezelf vermoeid thuiskomen uit werk en aan de slag gaan in een verkrampte ruimte, met een schreeuwend kind om me heen; no way dat ik in die omstandigheden een woord op papier krijg.

Ik denk dat het antwoord hier ligt in vastberadenheid. King had altijd de ambitie om schrijver te zijn. Om te leven van het schrijven. Dat was wat hij wilde, en niets zou hem daarvan af brengen, ook niet het gehate baantje bij de fabriek of de krappe behuizing.

Wie iets voor elkaar wil krijgen, moet de vastberadenheid hebben om door te gaan, ook al heb je geen zin of zit het tegen, of heb je nog steeds niet dat bestsellersucces waar je zo hard voor vecht. Je moet een doorbijter zijn. Die shit gewoon gaan doen. Want:

Niet alleen wachten, maar dingen gaan doen is het devies.

Wat een mooie uitspraak is dat toch.

Meer van dit soort blogs en andere leuke extra’s krijgen? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.